بسم الله الرحمن الرحیم

در تاریخ معاصر ما سیزدهم آبان یادآور سه حادثه است. در نخستین از این رویدادها امام خمینی از ایران تبعید شد و نهضت در فترتی سیزده ساله فرورفت. رژیم شاه پس از به دست آوردن چنین نتیجه‌ای باید خود را شماتت کرده باشد که چرا این راه حل ساده را پیش از آن به کار نبست. یک قیام بود و یک امام که وقتی از صحنه دور شد دیگر چیزی از شور تحول‌خواهی باقی نماند. آیا به راستی امام خمینی در حرکتی که آغاز کرد تنها بود؟ هرگز چنین نبود، زیرا هرگز چنین نیست که یک فرد بتواند به تنهایی در صحنه جامعه تحولات نمایان ایجاد کند. پیروان او بسیار بودند، اما آنان شبیه به یارانی نبودند که سال‌ها بعد پیرامونش را گرفتند، آن زمانی که گفت «رهبر ما آن طفل سیزده ساله است …»

دومین سیزدهم آبان روز رهبران سیزده ساله است؛ دانش‌آموزانی که برای تظاهرات در محوطه دانشگاه تهران گرد آمده بودند و مورد یکی از سبعانه‌ترین کشتارها قرار گرفتند. تجربه رژیم از حوادث دهه چهل بود که موجب چنین حرکات خونینی شد. تصور بر آن بود که اگر با همان قاطعیت گذشته عمل کنند از نو به همان نتایج خیره‌کننده دست می‌یابند، حال آن که زمینه اجتماعی کاملا تغییر کرده بود؛ زمین تغییر کرده بود و زمان تغییر کرده بود و مهمتر از آن جان انسان‌ها تغییر کرده بود. دیگر حکومت شاهنشاهی با یک امام تنها روبرو نبود. این بار کسانی گرد او جمع شده بودند که شاید به اندازه پدرانشان او را نمی‌شناختند یا سخنانش را نشنیده بودند، اما به اندازه امام خود شور در سینه داشتند؛ آنها همچون پدرانشان برای به راه ‌افتادن لازم نبود که پی‌درپی شماتت شوند.

درباره سومین سیزده آبان بسیار گفته شده است، تا جایی که بعید است کمترین اطلاعی از آن ماجرا ناگفته مانده باشد؛ از جمله آن که در این رویداد امام از دانشجویان مسلمان پیروی کرد. ظاهرا این دانشجویان بودند که خود را پیرو خط امام می‌خواندند، اما در واقع این امام بود که حرکت آنان را دنبال نمود. قطعا هیچ‌یک از رهبران و فرماندهان انقلاب در شکل دادن به آنچه در این روز اتفاق افتاد نقشی نداشت. حتی خود دانشجویان تصور می‌کردند بعد از چند روز حادثه تمام می‌شود و به خانه‌هایشان باز می‌گردند. ولی امام این رویداد را پیگیری کرد و آن را انقلابی بزرگ‌تر از انقلاب اول نامید. تنها امامی که درد یک سکوت سیزده ساله را چشیده باشد می‌داند که جامعه‌ای شکل‌یافته از چوب‌های فرمانبر و خشک از خود جوششی ندارد و حیات پاکیزه‌ای ندارد. او مردم را رهبر می‌پسندید، زیرا می‌دانست که گذر از یک گردنه تاریخ برای سعادت هیچ ملتی کافی نیست. آنان باید از چنان خودانگیختگی و بصیرتی برخوردار شوند که در هر عصری و نسلی بتوانند راه را از بیراهه بشناسند و بپیمایند. مردم ما امروز رهبرانند و این همان آرزوی بزرگی است که امام برای آنان داشت. او ما را دعوت ‌کرد به سوی آن چیزی که ما را زنده می‌کرد.

آنک سیزدهم آبان، این سبزترین روز سال دوباره از راه می‌رسد. آیا امروز قابل‌تصور است که حرکت مردم بر اثر بازداشته شدن همراهی از همراهی خاموش شود؟ اگر اینگونه باشد دستاوردهای چهل و پنج سال تاریخ معاصر خود را از دست داده‌ایم، و اگر چنین نباشد این نشانه‌ای از ریشه‌های انقلابی ماست. ما به اتکای این ریشه‌هاست که سبز شده‌ایم، ریشه‌هایی که اگر از آنها دور شویم به همان چیزی تنزل خواهیم کرد که مخالفان مردم آرزو می‌کنند. به این خاطر است که جا دارد با هر تلاش افراطی در این جهت برخوردی احتیاط‌آمیز داشته باشیم.

حرکت ما از واگذار کردن اسلام به جبهه خرافه‌پرستان و سپردن انقلاب به دست نااهلان و نامحرمان، از ناچیز شمردن میراث و میوه مبارزات یک‌صدساله مردم ایران و جایگزین کردن آن با تصوراتی گنگ، و از جدایی و بیگانگی نسبت به ریشه‌های تاریخی‌اش نفع نمی‌برد، و اگر برخی دولت‌های بیگانه بر ترویج چنین تمایلاتی اصرار دارند شاید در این کار سودی ملاحظه می‌کنند. آنها اگر لازم باشد با وجدانی آرام بر سر جنبش امروز ایرانیان پشت میز معامله می‌نشینند و به همان مقدار آزادی و توسعه سیاسی که در کشورهای همسایه‌ وجود دارد برای ملت ما قناعت می‌کنند و در این قناعت قابل سرزنش نیستند. این ما هستیم که اگر مصالح خود را به درستی تشخیص ندهیم باید ملامت ‌‌شویم.

این روزها هر نگاهی که به نگاهی می‌افتد از پیروزی می‌پرسد. کی به آن می‌رسیم؟ چه چیز ما را به آن می‌رساند؟ کدام قدم و اقدام آن را به پیش می‌اندازد؟ و چه چیز آن را کمال می‌بخشد؟ تمامی وجود ما دعا و سوال است و وعده خداوند که فرمود هر آنچه مسئلت کنیم مقداری از آن را اجابت خواهد کرد. و آتاکم من کل ما سالتموه. (و از هرآنچه از او خواستید به شما داد). همین که خواسته‌ای در جامعه متولد می‌شود دیگر هیچ کس قادر نیست از برآورده شدن آن ممانعت کند و دولت‌ها تنها می‌توانند بر مقادیری چون زمان و میزان و شکل تحقق آن تاثیر بگذارند.

آیا ما هم می‌توانیم بر این مقادیر اثر داشته باشیم؟ آری. المعروف بقدر المعرفه؛ انسان‌ها به قدری که بصیرت و آگاهی از خود به نمایش می‌گذارند در خور نیکویی‌ها قرار می‌گیرند. کما این که در این چند ماه مردم ما بیش از آن که از رنج‌های خود گنج به دست آورده باشند از برکات خردمندی خود بهره‌مند شده‌اند.

راه سبز ما یک مسیر عقلانی است و این یک بشارت است، زیرا نشان می‌دهد که ما تا انتها بر سر خواسته‌های خود مستحکم خواهیم ایستاد. اگر دچار تندروی و رفتارهای افراطی بودیم شک نکنید که با دستانی خالی از نیمۀ راه باز می‌گشتیم، زیرا افراط راه را برای تفریط باز می‌کند. اگر برای قبول این حقیقت به مثال نیاز دارید به سیاست خارجی دولتمردان بنگرید. همان وقتی که آنان مناسبات بین‌المللی کشور را به اغراض تبلیغاتی آلوده کردند و از خردورزی و متانت کناره گرفتند می‌شد حدس زد که به زودی مصالح بلندمدت مردم را به هیچ معامله خواهندکرد. شانزده سال پیش از این تهیه سوخت برای تاسیسات هسته‌ای تهران امری بود که نه مسئولان و نه رسانه‌ها انجام آن را یک خبر مهم تلقی نمی‌کردند. امروز قسمت اعظم محصول فعالیت‌های هسته‌ای کشور ،که این همه جاروجنجال به خود دیده و چندین تحریم برای ملت به همراه آورده است، گویا باید برای تامین همین نیاز ساده تحویل کشورهای دیگر شود، شاید بعدها لطف کنند و اندکی سوخت در اختیار ما بگذارند. آیا این یک پیروزی است؟ یا یک تقلب آشکار، که چنین تسلیمی فتح‌المبین نامیده شود؟

دولتمردان نه مشکلات جهان را حل کردند و نه بر حقوق تردیدناپذیر ملت خود تاکید نمودند، که با گشاده‌دستی از این حقوق عقب نشستند. آنها نشان دادند که حتی در تسلیم شدن و کرنش کردن افراط‌گرند. حتی اگر با تلاش دلسوزان از واگذاری دستاوردهای کشور در زمینه انرژی صلح‌آمیز هسته‌ای جلوگیری شود از عواقب افراط و تفریط‌های دولتمردان ایمن نشده‌ایم، زیرا رفتارهای آنان زمینه را برای اجماع بین المللی جهت اعمال تحریم‌ها و فشارهای بیشتر به ملت ما فراهم کرده است.

چیزی که ما می‌توانیم از این ماجرا بیاموزیم آن است که خود دچار افراط نشویم. دیر یا زود – بلکه به امید خدا بسیار زود – مخالفان مردم صحنه را ترک می‌کنند. آیا آن روز باید کشوری تخریب شده برای ملت باقی بماند؟ آن چیزی که امروز باید نگران آن باشیم مصالح کشور است، زیرا کشور جز صاحبان اصلی‌اش کسی را ندارد که در این باره ابراز نگرانی کند. ساختن فردا را باید از امروز آغاز کنیم. باید برای فردا چنان مهیا باشیم که اگر همین فردا از راه رسید یکه نخوریم. باید هریک از ما مردم نه فقط نقش پیشوایی که مسئولیت آن را نیز بر عهده خود احساس کنیم.

تاکید بر اجرای بدون تنازل قانون اساسی یک راهبرد کلیدی برای ساختن فرداست. با چنین راهبردی ما در تاریکی قدم نمی‌گذاریم و میراث‌های به جا مانده از مبارزات نسل‌های پیشین را به هیچ تقلیل نمی‌دهیم. و هر آنچه از آرمان‌ها و خواسته‌هایمان که جا بماند با زندگی‌های خود آن را به دست می‌آوریم، زیرا ساختار ظاهری هرگز تمام آن چیزی، بلکه قسمت اصلی آن چیزی نیست که در جامعه واقعیت دارد. بخش اصلی این واقعیت زندگی‌های ماست. دستگاه ظاهری می‌تواند فرزندان انقلاب را همچون تبهکاران دستگیر کند و لباس‌های تحقیرآمیز بر قامتشان بپوشاند و مردم می‌توانند با نگاهشان از آنان قهرمان بسازند و به آنان افتخار کنند. در این رودررویی کدامیک برنده‌اند؟ دستگاه ظاهری می‌تواند آنان را در دادگاه‌های نمایشی محکوم کند و نگاه مردم می‌تواند آنان را در پیشگاه وجدان خویش حاکم بداند. به راستی کدامیک از این دو در واقعیت جامعه حکومت می‌کنند؟ دستگاه ظاهری با برخوردهای توهین‌آمیز خود خانواده‌های آنان را سرافکنده و خوارشده می‌خواهد و نگاه‌های مردم آنان را در عین تلخ‌کامی‌هایی که می‌چشند سربلند می‌بیند. کدامیک از این دو نگاه بر احساس این خانواده‌ها چیره است؟ دقت کنید که تنها در نگاه مردم این همه قدرت وجود دارد و تا اینجای کار هنوز حرفی از دیگر توانایی‌های آنان نگفته‌ایم. دستگاه ظاهری می‌تواند برای این خانواده‌ها تنهایی و عسرت تدارک ببیند و مردم می‌توانند آنان را در آغوش بگیرد؟ به راستی کدامیک از این دو بر کار خود غالبند؟ دستگاه ظاهری می‌تواند دانشجویان غریب را به جرم ابراز عقیده از خوابگاه محروم کند و معیشت آنان را در تنگنا قرار دهد و شبکه‌های اجتماعی می‌توانند با حمایت‌‌های خود از آنان پشتیبانی کنند. تاثیر اقدام کدامیک از آنها بیشتر است؟ به راستی کدامیک از آنها قدرتمندتر است؟ بلکه اساسا تقابلی میان این دو وجود ندارد؛ یکی هست و دیگری نیست، زیرا این زندگی‌های ماست که به هر امری در نظم ظاهری جامعه معنا می‌بخشد. ما در چند ماه گذشته نه با شکستن این نظم، که با تغییر معنا دادن به آن از راه زندگی‌هایمان صحنه جامعه را تغییر دادیم. ما چه نیازی به شکستن این نظم داریم در حالی که در هر شرایطی این ما هستیم که با زندگی‌های خود به آن جهت می‌دهیم.

بعد از این نیز راه ما این است. در شرایطی که اصول متعدد قانون اساسی بتوانند بی‌محابا معطل بمانند حقیقت آن است که فرقی میان قانون خوب و بد وجود ندارد. ساختار سیاسی کشور اگر بهترین نظم ممکن باشد به چه کار می‌آید اگر زندگی‌های ما به آن اعتبار نبخشد، یعنی معنی برایش تدارک نبیند، آن را تنفیذ نکند و اجرای بدون تنازل آن را مطالبه ننماید؟ به همین ترتیب اگر این ساختار واجد اشتباهات و عقب افتادگی‌های واضح بود ما تنها در صورتی می‌توانستیم آن را اصلاح کنیم که نخست معنای آن را اصلاح می‌کردیم و این کار را با زندگی‌های خود انجام می‌دادیم.

البته بسیارند ملت‌هایی که این توانایی خود را به جا نمی‌آورند و ترجیح می‌دهند قدرت را به قدرتمندان وابگذارند. آنها در جامعه خود پیشوا نیستند، ولی مردم ما هستند.

سیزدهم آبان میعادی است تا از نو به یاد آوریم که در میان ما مردم رهبرانند. این روز عزیز را به ملت ایران تبریک می‌گویم و برای گروهی از آفرینندگان این مناسبت که اینک در بندند و دیگر اسیران نهضت سبز از خداوند آزادی، شکیبایی و پاداشی متناسب با نیت‌های بلندشان آرزو می‌کنم.

میر حسین موسوی

بنا بر آمارهاي آستان قدس رضوي، ظرفيت كامل صحن جامع رضوي هشتاد هزار نفر است، يعني زماني كه از شرق تا غرب و از شمال تا جنوب از جمعیت پر شده باشد، ظرفيت نهايي‌ این هشتاد هزار نفر است، حال آنكه هنگام سخنراني احمدي نژاد، يك چهارم فضاي صحن فرش شده بود و همان فضا را هم از جمعیت خالی بود.

احمدي نژاد همزمان با آغاز اذان و نماز جماعت سخنرانی خود را آغاز کرد تا مردم را به بهانه خواندن نماز در محل سخنرانی جمع کنند. همان تعداد کمی هم که روی فرش‌ها حضور داشتند در واقع برای به جا اوردن نماز جماعت صف بسته بودند. احمدی‌نژاد که به دلیل کمبود مخاطب نتوانسته بود سخنرانی خود را به موقع ایراد کند، در اقدامي بی‌سابقه، نماز جماعت را با اجازه از امام جمعه مشهد-علم الهدي- بيست و پنج دقيقه به تاخير انداخت.

گفتنی است که تدارک وسیعی برای جلب حمایت و حضور مردم در هنگام سخنرانی رئیس دولت کودتا از سوی حامیانش در مشهد دیده شده بود. به عنوان مثال، دور تا دور صحن جامع رضوي پر بود از كيسه‌هاي آبي رنگ برای نوشتن نامه به رياست جمهوري و در طول خيابان‌های منتهی به حرم نیز هم يك خودروي پژو گشت مي‌زد تا نامه‌های مردم را جمع کند. ناگفته نماند که تعداد زیادی از دانش‌آموزان دبستان و راهنمایی براي پر كردن محل سخنرانی از طرف مدرسه‌ها به سمت حرم بسیج شده بودند. قسمت جلوي جايگاه - نزديك دوربين تلوزيون - هم ساعت‌ها قبل توسط خودي‌ها پر شده بود.

این اولین بار نبود که محمود احمدی‌نژاد در مشهد با این استقبال کرد مواجه می‌شد. تا کنون وی دو بار بعد از کودتای ۲۲ خرداد به مشهد سفر کرده است و در هر دو بار هم با اسقبال سرد مردم علی‌رغم تلاش‌های مکرر برای بسیج آدم‌ها به محل سخنرانی و نیز عدم استقبال تولیت آستان قدس رضوی مواجه شده است.

دانش‌اموزانی که برای پر کردن محل سخنرانی از مدارس آورده شده بودند

صحنی که هیچ‌گاه پر نشد

زواری که شیرینی زیارت را به تلخی دروغ ترجیح دادند

پیش از این نیز بسیارى از تشکل‌ها درخواست مجوز براى راهپیمایى براى مناسبت‌هاى مختلف کرده بودند که وزارت کشور با این درخواست‌ها مخالفت کرد. راهپیمایى و مراسم 13 آبان همه ساله با مشارکت دانش‌آموزان و دانشجویان برگزار مى‌شود و شوراى هماهنگى تبلیغات اسلامى به عنوان متولى رسمى آن عهده دار مراسم بوده است.

در سال‌هاى دهه 70 انجمن‌هاى اسلامى دانشجویان دانشگاه‌هاى سراسر کشور (دفتر تحکیم وحدت) مراسمى را جداگانه برگزار مى‌کردند. چنانچه دستگاه‌هاى سیاسى و انتظامى به درخواست تشکل‌هاى سیاسى پاسخ مثبت بدهند و مجوزهاى لازم براى برگزارى یک مراسم مستقل را صادر کنند در آن صورت ممکن است علاوه بر مراسم رسمى 13 آبان مراسم دیگرى نیز همچون آنچه که در دهه 70 برگزار مى‌شد امکان تشکیل بیابد.

مهدی کروبی در ابتدای این دیدار به حوادثی که در نمایشگاه مطبوعات اتفاق افتاده اشاره کرد و ضمن اظهار تاسف از برخوردهای ناشایستی که به هنگام بازدید او و علیرضا بهشتی از نمایشگاه از سوی اقلیتی سازمان یافته صورت گرفته، گفت: "تاسف می خورم که در نمایشگاه مطبوعات که باید محل تعاطی فکر و اندیشه باشد به برکت توقیف مطبوعات نه تنها فضایی بی روح حاکم شده است که علاوه بر ان عده ای چنین نادانانه برخورد می کنند و مشخص نیست که با این رفتارها می خواهند کشور را به کجا ببرند."

میرحسین موسوی نیز ضمن اشاره به فیلم هایی که از نمایشگاه و صحنه های یادشده، دیده است اظهار داشت: "به رغم توقیف مطبوعات، جمعیت مشتاق کثیری را دیدم که در نمایشگاه حضور داشتند و از شما و جنبش سبز حمایت می کردند. و این گویا موجب ناراحتی اقلیتی است که درنتیجه دست به چنین اقداماتی می زنند."

در ادامه این نشست، مهدی کروبی ضمن اشاره به دوران نخست وزیری موسوی و حرکت او با مردم گفت: "شما به خوبی از کارهایی که من کرده ام مطلع هستید. من به واسطه مسئولیت هایی که در کمیته امداد و بنیاد شهید و مجلس داشته ام، همیشه با مردم در ارتباط بوده و هستم.می بینم که وضعیت مردم بسیار خراب است. فقر و فساد و فحشا و کلاه برداری بسیار زیاد شده است و اینها نتیجه عملکرد بد و نادرست دستگاههای اجرایی و عدم برنامه ریزی است."

مهدی کروبی در ادامه ضمن مقایسه گذشته و حال گفت: "متاسفانه آلودگی های اقتصادی برخی از مسئولان یکی از دلایل اصلی در گسترش فساد در جامعه است. من به یاد دارم که زمانی انقدر سلامت اقتصادی حاکم بود که یک مسئول دولت هزینه مداوای یک عضو خانواده اش در بیمارستان را نداشت و به ما در بیمارستان بنیاد شهید مراجعه می کرد اما امروز متاسفانه شرایط دیگری حاکم است. دغدغه من این است که این نسل جدید که اوضاع فعلی را می بیند گمان نکند که از اول انقلاب شرایط بر همین منوال بوده است .این نسل باید بداند که چنین الودگی های گسترده اقتصادی امری جدید و بدیع است."

مهدی کروبی با اشاره به این دغدغه خود گفت: "حساسیت من وقتی بیشتر می شود که می شنوم که می گویند این دولت، گفتمان امام و انقلاب را زنده کرده است. با این کار آبروی امام و انقلاب را هم می برند. مردم و خصوصا نسل جدید باید بفهمند که ما فرزندان امام مخالف این رویه ای هستیم که امروز بر کشور حاکم شده است."

مهدی کروبی سپس افزود: "امروز مبالغه هایی در مورد برخی افراد و مکان ها می شود که موجب شک و تردید مذهبی در برخی افراد و نسل جدید می تواند بشود. مثلا می شنوم نام مسجد جمکران را در کنار و هم شان مسجدالحرام و مسجدالاقصی به عنوان مکان های مقدس می آورند و این اقدامات تنها باعث می شود که اعتماد مردم به اعتقادات قبلی شان هم سست شود. واقعا نمی دانم که برخی اقایان چه انگیزه ای دارند برای اینکه همه چیز را به هم بریزند و مردم را به همه چیز از دین گرفته تا تاریخ گذشته شان بی اعتقاد کنند."

در ادامه این دیدار میرحسین موسوی نیز ضمن اشاره به مشکلات جاری در اداره کشور گفت: "دردها مشترک است و من نیز بر این مشکلاتی که شما اشاره کردید و بسیاری مشکلات دیگر واقفم. به عنوان مثال گفتگویی که در زمینه هسته ای در ژنو صورت گرفته است واقعا مورد حیرت است قول و قرارهایی که در ژنو داده شده اگر اجرا شود برباد دادن همه زحمات هزاران دانشمند در کشور است و اگر اجرا نشود زمینه اجماعی را برای تحریم گسترده علیه ایران ایجاد خواهد کرد."

وی سپس ادامه داد: "اینها نتیجه ماجرا جویی و عبور از اصول و منافع ملی در سیاست خارجی ما است و جالب آنجاست که به فرزندان انقلابی و خدوم کشور تهمت ارتباط و تمایل به غرب و شرق می زنند و خود بصورت آشکار و مکرر در مقابل آمریکا کرنش می کنند . باید بسیاری از مسائل برای مردم بازگو شود تا انها بدانند که در کشور و مدیریت اجرایی چه می گذرد. من زمانی که در نخست وزیری بودم نیز تاکید بسیاری داشتم که نیروهای نظامی نباید وارد مسائل اقتصادی بشوند."

میرحسین موسوی در ادامه این دیدار با اشاره به مدیریت سوء در کشور و برخی اتفاقات در عرصه سیاست داخلی و سیاست خارجی گفت: "دو گمانه را می توان مطرح کرد. یا برخی آقایان ماموریت دارند که کشور و نظام را متلاشی کنند و از بین ببرند، یا اینکه فقط به فکر امروزشان هستند و کاری را صرفا انجام میدهند که امروزشان بگذرد و به فردا برسد. که به گمانم همین گمانه دوم به واقعیت نزدیک تر است. آقایان فقط به امروز فکر می کنند و نتیجه آینده رفتارهای امروزشان برایشان اهمیتی ندارد. وگرنه تن دادن به چنین ریسک هایی در زمینه سیاست داخلی و سیاست خارجی، با هیچ منطقی قابل قبول و دفاع نیست."

موسوی در ادامه با اشاره به محکمه هایی که برگزار می شود و بازداشت هایی که صورت می گیرد و اعترافاتی که پخش می شود نیز گفت: "برخی فکر می کنند که با چنین حربه هایی می توانند وضعیت را به وضع سابق برگردانند. اما سودای محال دارند و نمی فهمند که با هیچ حربه ای حتی با تهدید و بازداشت و محاکمه و اعتراف گیری هم نمی توان جامعه امروز را به جامعه یک سال قبل برگرداند."

موسوی اضافه کرد : "آزادی زندانیان سیاسی یک خواست ملی است که میتواند به بهتر شدن اوضاع کمک کند ."

در پایان این دیدار مهدی کروبی و میرحسین موسوی به رایزنی درخصوص تقویت ارتباط خود با یکدیگر و افزایش رابطه خود با مردم به رغم بسته بودن بسیاری از کانالهای اطلاع رسانی و ارتباطی پرداختند.

به گزارش موج سبز آزادی، حامیان دولت که امروز به طور سازمان یافته در نمایشگاه حضور داشتند با مدیریت نیروهای خبرگزاری فارس، سایت رجانیوز، روزنامه جوان و روزنامه ایران به سمت بهشتی حمله ور شدند. در بدو ورود بهشتی به نمایشکاه مردم شعار صلی علی محمد بوی بهشتی آمد، مرگ بر دیکتاتور، یاحسن میرحسین، موسوی زنده باد کروبی پاینده باد و ... سر دادند.

از سوی دیگر نیروهای دولت کودتا که به طور سازمان یافته در محل نمایشگاه حاضر بودند به سمت بهشتی حمله ور شدند و وقتی با شعارهای مردم روبه رو شدند به سمت مردم نیز حمله کردند. با ادامه سر دادن شعارها در حمایت از بهشتی، حامیان دولت که چهره‌های خبرنگاران فارس و رجانیوز را به وضوح در میان آنها مشاهده می‌شد به سوی مردم حمله کردند و شعار مرگ بر منافق، منافق حیا کن مصلی رو رها کن و ... سر دادند.

این افراد با حمایت نیروهای انتظامی که با باتوم مردم را متفرق می کردند، شعارهایی علیه بهشتی سر دادند. نیروهای بسیج سپس با گاز اشک آور سعر بر متقرف کردن مردم کردند. عوامل بسیج به غرفه روزنامه اعتماد، خبرگزاری ایلنا و چند غرفه دیگر آسیب وارد کردند و با دویدن در نمایشگاه و عربده کشی سعی در به ایجاد رعب و وحشت در میان مردم حاضر در نمایشگاه داشتند.

 

 

به گزارش عصرایران در حالیکه میرحسین موسوی تحت حفاظت تیم حفاظت از رئیس جمهور در مقابل نمایشگاه مطبوعات حضور یافته بود و قصد ورود به نمایشگاه را داشت به دلایل امنیتی و با توجه به احتمال بروز نا آرامی مصلا را ترک کرد.
 
گفته می شود یک مقام امنیتی در گفتگو با موسوی اورا نسبت به ترک محوطه نمایشگاه مجاب کرده است.

به گزارش خبرنگار عصرایران هم اکنون بیش از 1000 نفر از هواداران موسوی در محوطه اصلی مصلای تهران با سر دادن شعار و خواندن سرود " یار دبستانی من" برای حضور موسوی در انتظار به سر می برند.
 
با این وجود هنوز مشخص نیست که آیا میرحسین موسوی در نمایشگاه مطبوعات حضور یافته یا خیر اما برخی شاهدان خبر دادند که مسوولان درب شهید بهشتی مصلا از ورود موسوی به نمایشگاه ممانعت به عمل آورده اند.

 

 

 

 

 

 

 

 

ساعاتی پیش نیز محمدرضا جلایی پور و برادر همسر رمضانزاده از زندان آزاد شده بودند.هادی حیدری، کیانوش راد، سعید نورمحمدی، ایمان میراب‌زاده، امین شیرزاد و جمع زیادی از جوانان ستاد ۸۸ به اوین منتقل شده‌اند و همچنان در بند گرفتارند.

از جمله این بازداشت شدگان می‌توان به  دکتر محمد کیانوش راد، سعید نورمحمدی، هادی حیدری، محمدحسین خوربک، اسماعیل صحابه، میثم وره چهر، محبوبه حقیقی، محمدامین شیرزاد، ایمان میراب زاده و برادر عبدالله رمضانزاده اشاره کرد.  هنوز اطلاع دقیقی از اتهام این افراد و علت عدم آزادی ایشان در دست نیست

بنا بر اخبار دریافتی، جمعی از بازداشت‌شدگان مراسم دعای کمیل شب گذشته که به اوین منتقل شده بودند در تماس‌هایی تلفنی با خانواده‌های خود، خبر آزادی زودهنگامشان را داده‌اند، اما هنوز از آزادی آنان خبری نشده است. به محض دریافت اخبار تکمیلی، خبر آزادی بازداشت‌شدگان از همین پایگاه خبری به اطلاع خوانندگان عزیز موج سبز آزادی خواهد رسید.

هنوز از سایر زندانیان از جمله محبوبه حقیقی،  محمدامین شیرزاد، امید میراب‌زاده، سعید نورمحمدی، هادی حیدری و کیانوش راد اطلاعی در دست نیست.

فخرالسادات محتشمی‌پور در گفتگو با خبرنگار پایگاه خبری فراکسیون خط امام(ره)مجلس«پارلمان‌نیوز»، در این خصوص جزئیات این واقعه گفت:« بر اساس پیگیری‌هایی که تاکنون انجام داده‌ایم زنان و دختران دستگیر شده در این مراسم به ساختمانی در خیابان پاستور منتقل شده‌اند.»

وی ادامه داد:« در میان دستگیر شدگان، خانم برادر آقای رمضان‌زاده، همسر آقای میهمنی و دخترشان، پسر آقای شیرکوند و ریحانه طارمی برادرزاده آقای حسین طارمی که در دفتر رهبری مشغول به فعالیت هستند حضور دارند.»

این عضو شورای مرکزی جبهه مشارکت افزود:«برخی از بازداشت‌شدگان اجازه تماس با خانواده‌هایشان را پیدا کرده‌اند ولی اکثریت آن‌ها خیر، ضمن آنکه پدر و مادر ریحانه طارمی خارج از کشور به سر می‌برند و خواهر ایشان که دچار بیماری قلبی تنها در منزل هستند چشم انتظار ایشان هستند و ما به شدت نگران وضعیت خواهرشان هستیم.»

همسر مصطفی تاج‌زاده تصریح کرد:« خانواده‌های بازداشت‌شدگان با توجه به نوع حمله به این مراسم و هتک حرمت‌های صورت گرفته به شدت نگران عزیزانشان هستند و امیدواریم که مسئولان اجازه دهند تا دستگیرشدگان در تماس با خانواده‌هایشان حداقل خبر زنده بودن خود را به آنها بدهند.»

وی یادآور شد:« گفته شده است که این دستگیری‌ها به دستور و با حکم دادستان بوده و اعلام کردند که این جلسه دعای کمیل نبوده بلکه جلسه‌ای برای برنامه‌ریزی توطئه برای سیزده آبان بوده است.»

محتشمی‌پور ادامه داد:«نکته جالب اینجاست که هنگامی ماموران به این مراسم دعا حمله کردند که چراغ‌ها خاموش بوده و دعا به نقطه اوج خود رسیده بود و با ذکر یا غیاث المستغیثین، حاضران در حال بیان حاجات خود و ویژه دعا برای آزادی زندانیان سیاسی بودند.»

عضو شورای مرکزی جبهه مشارکت همچنین اظهار داشت:« بر اساس اخبار رسیده به ما متاسفانه بی‌حرمتی و هتک حرمت زیادی نسبت به حاضران و بخصوص همسران آقایان میردامادی و رمضان‌زاده انجام شده و جای تاسف بسیار است که شاهدیم در یک مراسم دعا مردم عادی، فعالان سیاسی، همسران شهدا و جانبازان و ایثارگران و حتی معلمان قرآن همانند خانم زهرا مجردی و فریده ماشینی که از پژوهگشران قرآنی هستند را بدین صورت دستگیر می‌کنند، در مدت حضور ماموران در خانه با توجه به پیش‌بینی جمعیت کمی که آن‌ها داشتند در فاصله اضافه شدن ون‌های دیگر به ون پیش‌بینی شده حتی اجازه دستشویی رفتن نیز به حاضران داده نشد و بعد همگی با دستبند به ون‌ها منتقل شدند.»

وی تاکید کرد:«بسیار باعث تاسف است که در یک مجلس قرآنی حاضرانی را که برای تسلی دادن به خانواده فردی که حکم ناحقی در موردش داده شده حاضر شده‌اند را اینچنین دستگیر می‌کنند و علی‌رغم آنکه در آنجا گفته شد که تا دو ساعت دیگر همگی آزاد می‌شوند خانواده‌های بازداشت‌شدگان را در بی‌خبری گذاشته‌اند.»

محتشمی‌پور افزود:« هر چند که گفته شده این دستگیری‌های فله‌ای و کور که هیچ ادله و سندی پشت آن وجود ندارد به دستور دادستانی صورت گرفته ولی این موضوع برای ما به عنوان خانواده‌های زندانیان سیاسی که در این مدت دادستان را فردی آزاد و دارای استقلال رای دیده‌ایم قابل باور نیست و احتمال می‌دهیم که این کار فتنه‌گرانی باشد که دوست دارند جامعه در التهاب به سر ببرد، چرا که حیاتشان از همین فتنه‌گری‌هاست.»

وی خاطر نشان کرد:« با توجه به تغییرات ایجاد شده در قوه قضائیه ما بعید می‌دانیم این دستگیری‌ها به حکم دادستان صورت گرفته شده باشد، مگر آنکه به صورت رسمی اعلام شود.»

به گزارش خبرنگار پایگاه خبری فراکسیون خط امام(ره) مجلس«پارلمان‌نیوز»، دبیرکل حزب اعتمادملی در میان تشویق هوادارانش و بازدیدکنندگان از شانزدهمین نمایشگاه بین‌المللی مطبوعات و خبرگزاری‌ها هم‌اکنون وارد نمایشگاه مطبوعات شده است.

گزارش‌های رسیده حاکی از آن است با ورود کروبی به نمایشگاه‌ صدها نفر از بازدیدکنندگان با تجمع مقابل غرفه خبرگزاری فارس شعار مرگ بر دیکتاتور و بسیجی واقعی همت بود و باکری را سر می‌دهند.

گزارش دیگری حاکی از آن است که حامیان احمدی‌نژاد بعد از دقایقی مقاومت مردم موفق شدند خود را به مهدی کروبی برسانند و به او حمله‌ور شدند، به گزارش شاهدان عینی بر اثر این حمله عمامه کروبی را بر زمین افتاده و  قصد ضرب و شتم یار امام را داشتند.

بر اساس اطلاعات دریافتی به دنبال هتک حرمت کروبی، محافظان و همراهان کروبی وی را به خارج از نمایشگاه هدایت کردند تا اغتشاشگران به سوءاستفاده از جنش سبز و حضور کروبی برای ادامه جوسازی‌های خود علیه این حرکت موفق نشوند

تعداد زیادی از بازداشت‌شدگان مراسم دعای دیشب که به زندان اوین منتقل شده بودند هنوز آزاد نشده‌اند. به محض دریافت اخبار دقیق از چگونگی وضعیت بازداشتی‌ها اخبار تکمیلی ارسال خواهد شد.

محتشمی‏پور اظهار داشت: "در میان دستگیر شدگان، خانم برادر آقای رمضان‌زاده، همسر آقای میهمنی و دخترشان، پسر آقای شیرکوند و ریحانه طارمی برادرزاده آقای حسین طارمی که در دفتر رهبری مشغول به فعالیت هستند حضور دارند. برخی از بازداشت‌شدگان اجازه تماس با خانواده‌هایشان را پیدا کرده‌اند ولی اکثریت آن‌ها خیر، ضمن آنکه پدر و مادر ریحانه طارمی خارج از کشور به سر می‌برند و خواهر ایشان که دچار بیماری قلبی تنها در منزل هستند چشم انتظار ایشان هستند و ما به شدت نگران وضعیت خواهرشان هستیم."

همسر مصطفی تاج‌زاده تصریح کرد: "خانواده‌های بازداشت‌شدگان با توجه به نوع حمله به این مراسم و هتک حرمت‌های صورت گرفته به شدت نگران عزیزانشان هستند و امیدواریم که مسئولان اجازه دهند تا دستگیرشدگان در تماس با خانواده‌هایشان حداقل خبر زنده بودن خود را به آنها بدهند."

وی یادآور شد: "گفته شده است که این دستگیری‌ها به دستور و با حکم دادستان بوده و اعلام کردند که این جلسه دعای کمیل نبوده بلکه جلسه‌ای برای برنامه‌ریزی توطئه برای سیزده آبان بوده است. نکته جالب اینجاست که هنگامی ماموران به این مراسم دعا حمله کردند که چراغ‌ها خاموش بوده و دعا به نقطه اوج خود رسیده بود و با ذکر یا غیاث المستغیثین، حاضران در حال بیان حاجات خود و ویژه دعا برای آزادی زندانیان سیاسی بودند."

این عضو شورای مرکزی جبهه مشارکت همچنین اظهار داشت: "بر اساس اخبار رسیده به ما متاسفانه بی‌حرمتی و هتک حرمت زیادی نسبت به حاضران و بخصوص همسران آقایان میردامادی و رمضان‌زاده انجام شده و جای تاسف بسیار است که شاهدیم در یک مراسم دعا مردم عادی، فعالان سیاسی، همسران شهدا و جانبازان و ایثارگران و حتی معلمان قرآن همانند خانم زهرا مجردی و فریده ماشینی که از پژوهگشران قرآنی هستند را بدین صورت دستگیر می‌کنند، در مدت حضور ماموران در خانه با توجه به پیش‌بینی جمعیت کمی که آن‌ها داشتند در فاصله اضافه شدن ون‌های دیگر به ون پیش‌بینی شده حتی اجازه دستشویی رفتن نیز به حاضران داده نشد و بعد همگی با دستبند به ون‌ها منتقل شدند."

وی تاکید کرد: "بسیار باعث تاسف است که در یک مجلس قرآنی حاضرانی را که برای تسلی دادن به خانواده فردی که حکم ناحقی در موردش داده شده حاضر شده‌اند را اینچنین دستگیر می‌کنند و علی‌رغم آنکه در آنجا گفته شد که تا دو ساعت دیگر همگی آزاد می‌شوند خانواده‌های بازداشت‌شدگان را در بی‌خبری گذاشته‌اند."

محتشمی‌پور افزود: "هر چند که گفته شده این دستگیری‌های فله‌ای و کور که هیچ ادله و سندی پشت آن وجود ندارد به دستور دادستانی صورت گرفته ولی این موضوع برای ما به عنوان خانواده‌های زندانیان سیاسی که در این مدت دادستان را فردی آزاد و دارای استقلال رای دیده‌ایم قابل باور نیست و احتمال می‌دهیم که این کار فتنه‌گرانی باشد که دوست دارند جامعه در التهاب به سر ببرد، چرا که حیاتشان از همین فتنه‌گری‌هاست."

وی خاطر نشان کرد: "با توجه به تغییرات ایجاد شده در قوه قضائیه ما بعید می‌دانیم این دستگیری‌ها به حکم دادستان صورت گرفته شده باشد، مگر آنکه به صورت رسمی اعلام شود."

اسامی سایر بازداشت شدگان تا این لحظه به شرح زیر است:
زهرا مجردی و علی میردامادی، همسر و فرزند محسن میردامادی دبیرکل دربند جبهه مشارکت، همسر و برادر عبدالله رمضانزاده، محمدرضا جلایی پور، همسر مرتضی الویری، فریده ماشینی، دکتر کیانوش راد به همراه همسر و دخترش، ایمان میراب زاده، محمدحسین خوربک، سعید نورمحمدی، زویا حسنی، هادی حیدری، محبوبه حقیقی، سمیه مهرجو، سعیده کردی نژاد، علیرضا طاهری، رضا میر، عطا تهرانچی، اشکان مجلل، اسماعیل صحابه، میثم وره چهر، نسیم چالاکی، مهدی مظفری، مهدی مشرف و مهدی فتحی

احتمالا اسامی دیگری نیز به این لیست افزوده می شود که موج سوم کرج به محض دریافت خبر آن را به اطلاع خوانندگان خود می رساند.

سعید نورمحمدی
هادی حیدری
محمدرضا جلایی‌پور
معصومه خوش صولتان (همسر مرتضی الویری)
فریده ماشینی
ایمان میراب‌زاده (برادر همسر شهاب طباطبایی)
همسر عبدالله رمضان زاده
محبوبه حقیقی
سمیه مهرجو
زویا حسنی
سعیده کردی نژاد
علی میردامادی
علیرضا طاهری
 رضا میر
عطا تهرانچی

اخبار تکمیلی متعاقبا اعلام خواهد شد.

در حالی که منابع آگاه از بازداشت اکثریت شرکت کنندگان در مراسم دعای کمیلی که قرار بود برای آزادی سیدشهاب الدین طباطبایی عضو زندانی شورای مرکزی جبهه مشارکت ایران اسلامی برگزار شود خبر می‌‌دهند نوروز خبر داده است که تاکنون خبر بازداشت مهرک میراب‌زاده، همسر طباطبایی، سعید نورمحمدی، یکی از اعضای جبهه مشارکت که پس از کودتای انتخاباتی مدتی طولانی را نیز در بازداشت به سر برده بود و محمدرضا جلایی پور که به تازگی بعد از تحمل ۳ ماه سلول انفرادی از بند کودتاگران رها شده بود، به صورت قطعی تایید شده است، اسامی هادی حیدری، ایمان میراب زاده برادر همسر شهاب طباطبایی، همسر عبدالله رمضان زاده، محبوبه حقیقی، سمیه مهرجو، زویا حسنی، سعیده کردی نژاد، علی میردامادی، علیرضا طاهری، رضا میر، عطا تهرانچی، فریده ماشینی و همسر الویری نیز در میان بازداشت شدگان دیده می‌شود.

در عین حال برخی شنیده‌های تایید نشده از بازداشت زهرا مجردی و فائزه ابطحی نیز خبر می‌دهند. اخبار تکمیلی در این مورد متعاقبا منتشر خواهد شد.

به گزارش نوروز به نقل از یک شاهد عینی، بسیاری از حاضران در مراسم دعای کمیل پس از شناسایی دسبتند زده شده و سوار بر دو خودروی ون به محل نامعلومی انتقال داده شده‌اند.

جزئیات بیشتری از این واقعه به محض دریافت منتشر خواهد شد.

گزارش‌های غیررسمی دریافتی حاکی از آن است که احمد زیدآبادی، روزنامه‌نگار و فعال سیاسی به ۷ سال، و کیان تاجبخش، آکادمیسین و پژوهشگر به ۱۲ سال حبس تعزیری محکوم شده‌اند.هوشنگ اظهری، وکیل تسخیری يحيی کيان تاجبخش، پژوهشگر ايرانی - آمريکايی که بیش از سه ماه هست در بازداشت به سر می‌برد، روز سه‌شنبه به رادیو فردا گفت که موکلش به بيش از ۱۲ سال حبس تعزیری محکوم شده است.  وکيل آقای تاجبخش تصريح کرد: «هم اکنون در حال تدوين اعتراضيه درباره اين حکم به دادگاه تجديدنظر هستم تا برابر قانون از موکلم دفاع کنم.»
پیش از این مسعود باستانی به تحمل ۶ سال حبس تعزیری و شهاب‌الدین طباطبایی به تحمل ۵ سال حبس تعزیری محکوم شده بودند.

«جایزه گفتگوی جهانی» در سال 2009 تاسیس شده و اولین دوره از کنفرانس ها و جوایز خود را در ژانویه 2010 برگزار می کند. از برندگان جایزه (شایگان و خاتمی) نیز برای شرکت در مراسمی که ژانویه در دانشگاه آرهوس کپنهاگ برپا می شود، دعوت شده است.

به گزارش دیپلماسی ایرانی، داریوش شایگان در این‌باره گفت: در این جایزه نامزدهایی معرفی شده بودند که دو هفته پیش از میان آنها بنده و آقای خاتمی را به عنوان برگزیده معرفی و طی نامه ای اعلام کردند.

وی افزود: آقای خاتمی از زمانی که رییس جمهور ایران شدند، در توسعه گفتگوی تمدن ها نقش مهمی ایفا کردند؛ بویژه بعد از نطقی که سال 2001 در سازمان ملل خواندند بطور مداوم پیگیر موضوع گفتگوی تمدن‌ها بوده اند و موسسه ای را هم تاسیس کرده اند.

شایگان در حالی از محمد خاتمی به عنوان فعال در زمینه گفتگو سخن می گوید، که خود در سال های پیش از انقلاب، ایده گفتگوی فرهنگ ها و تحقیقات سامان یافته بینافرهنگی را پایه گذارد و در شناخت فرهنگ ملل مختلف کوشا بود.

وی با نام بردن از مراکزی چون تلویزیون ملی ایران، دانشگاه فارابی و چند نهاد دیگر که پیش برنده ایده گفتگوی فرهنگ ها بودند، گفت: در آن زمان قراردادهای زیادی بسته شد و بدون استثنا تمام روشنفکران زمان به همکاری دعوت شدند. داریوش آشوری، باقر پرهام، جمشید ارجمند و شاهرخ مسکوب از آن جمله بودند. هدف ما تنها قدم برداشتن در راهی بود که مشخص کرده بودیم و هیچ انگیزه شخصی در میان نبود. من همیشه به کار گروهی اعتقاد عمیقی داشته ام و در زمانی که رشته فعالیت های مربوط به گفتگوی فرهنگ ها را پیش می بردیم، از همه روشنفکران کشورمان استفاده کردیم.

نویسنده "افسون زدگی جدید" درباره اهداف اصلی این مطالعات فرهنگی گفت: ما معتقد بودیم که تمدن های غیر غربی نظیر چین، ژاپن، مصر و ایران یک تقدیر مشترک در برابر تحولات دنیا داشته اند. بنابراین هدف ما این بود که با روشنفکران تماس بگیریم و تحولات بزرگ دنیا را بررسی کنیم و ببینیم چه روندی را باید در پیش بگیریم.

به گفته وی، بخشی از کارهای برنامه ریزی شده انجام شد ولی بخش عمده آن به دلیل تحولات سیاسی کشور در سال 57 متوقف ماند. شایگان در این باره گفت: به عنوان مثال قرار بود پروفسور ایزوتسو مدیر شعبه ژاپن و عثمان یحیی مدیر شعبه مصر شود و سمینارها یکی بعد از دیگری به اجرا دربیاید. آن زمان بنیادها و موسسه های زیادی در ایران تشکیل شده بود که چهره هایی چون فره وشی، شیروانلو، احسان نراقی و مجید تهرانیان در آنها فعالیت می کردند. ما سعی می کردیم با نهادهای موجود نهایت همکاری را داشته باشیم. مثلا با دانشگاه آزاد - که تازه تاسیس بود - قرار گذاشته بودیم تا پروژه تاریخ فرهنگی ایران را بنویسیم. در آن موقع حجم کار زیاد بود و نیروی انسانی ما با آن برابری نمی کرد. به همین خاطر رابطه خوبی که با روشنفکران و موسسه ها برقرار شده بود باعث شد تا کارها با نهایت دقت و سرعت پیش برود.

شایگان تاکید کرد: این فعالیت ها اصلا جنبه سیاسی نداشت و پیشرفت اش به رابطه قوی بین روشنفکران بستگی داشت. یادم هست برای کتابخانه ای که امروز در آ. اس. پ و متعلق به پژوهشگاه علوم انسانی است، 35 هزار جلد کتاب به زبان های گوناگون در مدت یک سال خریداری کردیم.

درباره همکاری سیدحسین نصر از او سوال کردیم و پاسخ داد: نصر در پروژه گفتگوی فرهنگ ها حضور نداشت. البته ما با هم در ارتباط بودیم. کسانی که خیلی در این فعالیت ها نقش داشتند رضا قطبی، حسین ضیایی، اسد بهروزان و ناصر عصار بودند.

او بعد از شرح برنامه هایی که برای بررسی فرهنگ های بومی امریکای لاتین، هند و ژاپن درنظر گرفته شده بود اما به دلیل برخورد با واقعه انقلاب به اجرا درنیامد، گفت: این گونه هم نبود که بگوییم بودجه کلانی در اختیار داشتیم. بودجه ما کم بود و همه کارها بر اساس روابط میان روشنفکران و نهادهای فرهنگی داخل و خارج پیش می رفت. البته بودجه خرید کتاب قابل توجه بود.

راوی "زیر آسمان های جهان" ادامه داد: برنامه ما کاملا روشن بود و می دانستیم چه چیز را دنبال می کنیم. دیالوگ بین تمدن های آسیایی و ارزیابی موقعیت‌شان در برابر تمدن های دیگر دنیا، هدف اصلی ما بود. دیدی که وجود داشت بر پایه روابط بینافرهنگی شکل گرفته بود؛ و اینکه ایران، امپراتوری وسط یا مرکز بوده و همیشه نقش پل ارتباطی را بین شرق و غرب عالم داشته است. (مثل نقش ایران در راه یافتن میتراییسم به رم و مانویت به چین) ما می خواستیم ایران دوباره این نقش را ایفا کند و پل ارتباطی شود و ابتکار عمل را به دست بگیرد.

وی سپس به ایده گفتگوی تمدن های خاتمی پرداخت و گفت: خاتمی بیشتر به بعد سیاسی توجه نشان داد و به همین دلیل تاثیر فعالیت هایش را باید در عرصه روابط سیاسی جستجو کرد. من بطور مشخص نمی دانم که برنامه اصلی خاتمی برای گفتگوی تمدن ها چه بود.

شایگان در پایان گفت: البته فعالیت گفتگوی فرهنگ ها در قبل از انقلاب هم از سوی دولت وقت حمایت می شد ولی چیزی که خیلی اهمیت داشت، این بود که حرف ایران در آن زمان برش داشت و تمام دنیا از همکاری با روشنفکران و نهادهای فرهنگی ایران استقبال می کرد و مثلا می پذیرفت که در موزه هایش را به روی ما بگشاید و آثارش را در اختیارمان قرار دهد.

این فیلسوف و روشنفکر کشورمان با اعلام خبر اهدای جایزه به خود و سیدمحمد خاتمی به عنوان برگزیدگان اولین دوره جایزه گفتگوی جهانی در دانمارک گفت: قرار است جایزه در ماه ژانویه و در جریان برگزاری کنفرانس این موسسه اهدا شود و برندگان نیز درباره فعالیت های خود سخنرانی کنند.

در پایگاه اطلاع رسانی جایزه گفتگوى جهانى آمده است که این جایزه درباره تحقیقات بینافرهنگى و همکارى و ارتباط های فرهنگی در جهان امروز است. این جایزه بر اهمیت تحقیقات میان فرهنگى در جامعه مدرن و ارزش مطالعات انجام شده تاکید دارد و به محققان،‌ روزنامه‌نگاران و سازمان‌هاى مستقل در سراسر جهان که مسئولیت این گفتگو را برعهده دارند تعلق می گیرد. این جایزه از سال 2009 تا 2017 هر دو سال یکبار برگزار خواهد شد.

به گزارش موج سبز آزادی به نقل از فعالان دانشجویی، دو دانشجوی دیگر در دانشگاه صنعتی شریف حکم محرومیت از تحصیل به مدت یک نیم سال و ممنوعیت ورود به دانشگاه دریافت کرده‌اند. به این ترتیب و در حالی که کمتر از یک ماه از آغاز سال تازه تحصیلی می‌گذرد تعداد دانشجویان محروم از تحصیل دانشگاه شریف به 6 تن رسیده است.

اتهام این دانشجویان شرکت در تجمع هفتم مهر ماه در این دانشگاه است که در اعتراض به حضور کامران دانشجو، وزیر آموزش عالی دولت کودتا در برگزار شد. بنابر حکم کمیته انضباطی، این دانشجویان ضمن آن که برای یک نیم سال از تحصیل محروم شده‌اند، در این مدت حق ورود به دانشگاه را نیز ندارند.

در واکنش به این رویداد، بیش از 2500 دانشجوی دانشگاه صنعتی شریف در نامه‌ای خطاب به دکتر سهراب‌پور، رییس دانشگاه خواستار صدور حکم تبرئه برای این دانشجویان محروم از تحصیل شده‌اند. قرار گرفتن چنین تعداد بالایی امضا پای یک نامه که در آن درخواستی صنفی-سیاسی مطرح می‌شود در تاریخ دانشگاه صنعتی شریف بی‌سابقه است.

امضا کنندگان نامه «احکام صادره از سوی کمیته انضباطی بدوی برای عده‌ای از دانشجویان از بین چند صد شرکت کننده تجمع 7 مهر 88 را محکوم کرده و خواستار صدور حکم تبرئه برای این دانشجویان در کمیته انضباطی تجدیدنظر» شده‌اند.

40 گروه دانشجویی (اعم از شوراهای صنفی، انجمن ‌های علمی، گروه‌های فرهنگی و هنری، گروه‌های فوق‌برنامه) دانشگاه صنعتی شریف نیز در خواست مشابهی را از دکتر سهراب‌پور مطرح کرده‌اند. هم نظری و هم‌راهی این تعداد از گروه‌های دانشجویی نیز تاکنون در دانشگاه صنعتی شریف سابقه نداشته است.